เวลาที่เราเดินไปตามถนน...
เราเห็นคนใส่หมวก...
หรือสาวๆที่ใส่ผ้าโพกหัว...
เค้าเหล่านั้นไว้หนวดไว้เครา...
น่าตาน่ากลัว...
เราตัดสินเค้าอย่างไร...
ถ้าคุณตัดสินว่าเค้าเป็นคนน่ารังเกียจหรือเป็นตัวอันตราย...
"คุณคิดผิดแล้ว"
หลังจากที่ได้ทำค่ายต่างๆเกี่ยวกับเพื่อนพี่น้องชาวมุสลิม(แปลว่าผู้รักสันติถูกป่าวหว่า)...
ทำให้เข้าใจว่าจริงๆแล้วคนพุทธส่วนใหญ่โดยเฉพาะในเมืองไทยนี่แหละที่ตัดสินคนที่แตกต่างจากเราแบบผิดๆ...
ตัดสินว่าศาสนกิจ(ละหมาด)ของเค้าเหล่านั้นเป็นเรื่องน่ารำคาญยุ่งยาก...
ทั้งที่จริงแล้วนั้นเค้ากำลังทำในสิ่งที่เป็นไปตามคำสอนของศาสดาเค้า...
แต่คนไทยพุทธตะหากที่ไม่เคยคิดจะทำตามคำสอนของศาสดาของเรา(พระพุทธเจ้า)...
คนพุทธในไทยส่วนใหญ่จะเข้าวัดทำบุญสวดมนต์ต้องมีเรื่อง...
เช่นมีเคราะห์ ไม่สบาย ผีหลอก วันเกิดและวันตาย...
หลายอย่างไม่อาจถ่ายทอดทางนี้ได้...
ความรู้สึกประทับใจกับเพื่อน พี่ น้องชาวมุสลิมที่ผ่านมานั้นทำให้เราอบอุ่นกับการอยู่ร่วมกัน...

ถ้าจะเปรียบเทียบตามคำกล่าวของพระอาจารย์ประสงค์ ปริปุณโณ...

ท่านได้กล่าวว่า...

"หากเปรียบทั้งสองศาสนา(พุทธและอิสลาม)เป็นดอกไม้สองสีคือสีแดงและสีขาว ดอกไม้ทั้งสองสีอยู่ในแจกกันเดียวกันได้โดยที่ไม่ต้องผสมกันเพียงแต่ดอกไม้สีแดงก็ทำหน้าที่ของสีแดงให้โดดเด่นและสีขาวก็ทำหน้าที่ดอกสีขาวให้โดดเด่น ดอกไม้ในแจกกันก็สามารถสวยงามได้และอย่ข้างกันได้เป็นอย่างดี"

ดังนั้นชาวพุทธเราไม่ควรจะตัดสินชาวมุสลิมว่าเป็นคนไม่ดี...

เพราะถ้าอย่างนั้นชาวพุทธเราเองตะหากที่ทำตัวได้ผิดหลักศาสนาของเราเองมากมาย...

เพื่อให้ชาวไทยเรามีความสุขในการอยู่ร่วมกัน...

จงเปิดใจและยอมรับความแต่กต่างของศาสนาของคนไทยที่มีอยู่...

ถ้าคุณไม่แน่ใจว่าตัวคุณมีทัศนคติในเรื่องศาสนาดีพอหรือยัง...

ผมมีวิธีให้คุณตรวจสอบตัวเอง...

เวลาที่คุณได้ยินคำว่าชาติ ศาสน์ กษัตริย์...
"ศาสน์"ของคุณคือศาสนาของคุณหรือแท้จริงแล้วคือศาสนาที่มีอยู่ในโลกใบนี้ทั้งหมด...
คิดเพื่อคนอื่นโลกใบนี้ไม่แตกแยกแน่นอน...

"โลกสวย ด้วยหลากสี"