ฉันจะอยู่ได้จริงไหม บนโลกใบนี้?
ถ้าไม่มีเธออยู่ด้วย
ฉันจะมีความสุขอย่างที่คิดไว้ไหม ?

ถ้าความรักได้ถูกเธอพรากไปในวันหนึ่ง
ฉันจะถนอมความรักของเราด้วยมือเปล่า
กับหัวใจที่เปราะบางดวงนี้ได้ยังไง ?
ถ้าตัวเธอยืนข้างฉันอย่างไร้เยื่อใยแบบนี้

ฉันกังวลและหมกหมุ่น อยู่กับความคิดงี่เง่าอย่างนี้เสมอ
และใช้ชีวิตทุกย่างก้าว ด้วยความหวาดระแวงบ่อยครั้ง
เป็นความรักที่ฉัน สร้างเพื่อผูกมัดตัวเองทั้งนั้น
ไม่แปลก ที่คนเราจะคิดอะไรได้บ้าง
หลังจากที่ผ่านพ้น ความเจ็บปวดมาได้ระยะหนึ่ง

บางทีการที่ปรากฎตัวของสายรุ้ง อาจมีวิธีที่ทำให้เรารู้ว่า …
หลังความหมองหม่น ยังมีอีกฟากหนึ่งรอให้เราข้ามไปพบ

บางทีเม็ดฝนที่จับค้างอยู่ปลายยอดใบ อาจกำลังบอกเราว่า…
เราไม่จำเป็น ต้องปล่อยน้ำตาร่วงหล่นกระทบกับอะไร
เพื่อให้ใครได้ซาบซึ้งถึงความหมาย

บางทีเก้าอี้ไม้ที่เปียกชื้น อาจกำลังบอกเราว่า …
การเผชิญหน้ากับเรื่องเลวร้าย เป็นวิถีทางหนึ่งของผู้กล้า

ฉันพยายามเข้าใจ และยอมรับกับความผิดหวัง
คำตอบที่ฉันเฝ้าบอกตัวเอง เพื่อรักษาหัวใจให้เข้มแข็งเหมือนเดิม
เพราะชีวิตนี้เป็นของฉัน
และหัวใจดวงนี้ก็เป็นของฉัน

ความรักต่างหาก ที่ทำให้ฉันอยู่ได้
...ไม่ใช่เพราะเธอ